Hou van je eigen imperfecties

Al vanaf jonge leeftijd was ik mij bewust ervan hoe anders ik was dan mijn zusjes, maar ook andere dan mijn vriendinnen. Niet alleen qua uiterlijk, maar ook qua innerlijk. Waar andere zich niks aantrokken van wat er over hun gezegd werd, zo gevoelig ben ik weer en hechte veel waarde aan de mening van andere. Ik zeg hechte, omdat door de jaren heen er veel dingen zijn veranderd en ik niet meer de persoon ben die ik altijd was, maar daarin ben ik zeker niet de enige gok ik. Tijdens de middelbare school wil je het grootste gedeelte leuk worden gevonden, mee mogen doen met de populaire groep en vooral niet bezig zijn met school, want dat is echt niet populair. In de tijd dat ik op school zat ging het er al zo aan toe, ik kan raden hoe dat nu in deze tijd is.

Zelf was ik in mijn puberteit vooral bezig met afvallen, sporten en mijn best op school doen. Ik groeide op met een strenge vader en goede cijfers op school was een keiharde eis. Buiten het feit dat ik toentertijd in Griekenland woonde en de taal nog maar net aan onder de knie had, moest ik ook nog eens zelf alles alleen doen voor school. In Griekenland was het schoolsysteem zodanig slecht dat je amper uitleg kreeg in de klas, want daar hadden ze geen tijd voor, nee voor vragen moest je naar de avondschool. Alle leerlingen gingen naar de avondschool, daar kreeg je uitleg en meer verdieping, maar ik had dat niet. Mijn ouders vonden het onzin omdat je op school je dingen hoort te leren en niet nog eens honderden euros moet uitgeven aan avondschool en of bijlessen, nee gewoon meer je best doen. Mijn best heb ik zeker gedaan en achteraf is het mij ook zonder die avondschool allemaal aardig goed vergaan, ben immers geslaagd van de middelbare school met een naar het Nederlands niveau opgewaardeerde diploma VWO. Mijn schoolperiode was qua taal behoorlijk pittig, maar dat is niet waar ik over wilde schrijven, als ik eenmaal begin dwaal ik namelijk makkelijk af, ik zal mijn oorspronkelijke verhaal even hervatten.

In de puberteit was ik vooral een onzeker jong meisje die niet voor zich zelf durfde op te komen en het thuis niet altijd even fijn had. Hierdoor ging ik ook uit huis als onzeker meisje om de wereld te gaan ontdekken. Vlak voor mijn 19e verhuisde ik naar Nederland en waar iedereen zijn hart vast hield en doodsbang waren dat ik me in van alles zou laten meeslepen, bleek achteraf dat ik verre van naiief was en precies wist waar ik mee bezig was. Jarenlang was ik alleen maar bezig met wat andere van mij dachten, elke keuze die ik maakte in mijn leven was grotendeels gebaseerd op de mening van andere. Altijd was op ik zoek naar die bevestiging in mijn leven, bevestiging dat ik goed bezig was, bevestiging dat ik goed genoeg was. Zelfs toen ik in therapie ging jaren terug bleef ik dat nog houden, achteraf denk ik dat ik altijd dat gevoel bleef houden omdat ik zo er zelf over dacht. Ik maakte mijzelf wijs dat dat de mening van andere was, maar eigenlijk wist ik die niet en waren het mijn eigen gedachtes.

Al jaren ben ik aan het tobben met zwaar overgewicht ook dat heb ik meerdere keren geprobeerd aan te pakken, maar keer op keer verviel ik weer in mijn oude oh zo vertrouwde patroon. Nu pas ben ik echt voor de volle 100% bezig met mijn strijd tegen de kilo’s, waarom ik nu zeg voor de volle 100% is omdat ik nu pas inzie dat er bepaalde dingen moeten veranderen in mijn leven. Niet dat ik voorheen niet wilde afvallen, want dat heb ik zeker altijd al gewild, maar het gaat om de achterliggende gedachte, deed ik het voor mezelf of voor anderen. Iets veranderen aan jezelf doe je ook voor jezelf, als je er zelf niet achterstaat dan gaat het ook niet werken. Ik heb geleerd van elk dieet wat ik heb gevolgd en zoveel nieuwe ervaringen opgedaan, maar nu pas merk ik het nooit ging om het dieet, maar om de mindset en die krijg je pas als je er klaar voor bent. Ik heb heel lang niet van mezelf kunnen houden, omdat er te veel gebeurd was, waardoor ik dat gevoel niet had, maar ook zeker omdat ik al zolang ik mij kan herinneren overgewicht heb, het was altijd dikke Daantje (DD). Ik leer nu van mijzelf te houden zoals ik nu ben, met overgewicht en alle andere gebreken, want ik geloof als ik dat doe, pas dan ga ik afvallen en de persoon worden die ik wil zijn, omdat ik mezelf genoeg waard vind om voor te vechten.

Het afgelopen jaar heb ik zoveel meer geleerd over mezelf dan ik ooit had kunnen dromen en nog steeds leer ik elke dag weer wat nieuws over mezelf. Ik ben bewuster geworden over wat er om mij heen gebeurd, maar ik denk ook bewuster na, doordat ik nu bewuste keuzes maak hecht ik ook veel minder waarde aan de mening van andere. Eigenlijk bij alles wat ik doe is mijn vraag ” Wat wil ik?”, door mezelf die vraag te stellen, moet ik wel nadenken en erbij stilstaan of het iets is wat ik zelf wil of omdat iemand anders het van mij verwacht. Niet alleen ben ik bezig met mijn gezondheid, maar ook met mijn schulden en überhaupt mijn leven op de rit te krijgen. Eigenlijk sinds ik samen met mijn vriend ben gaan wonen in ons eigen huurhuisje, pas toen ben ik gaan nadenken over mijn levenskeuzes. Ik heb keuzes gemaakt die geen invloed hadden verder op mijn leven hoe die tot nu toe was, maar ik heb ook drastische beslissingen gemaakt die mijn hele school carrière om hebben gegooid, maar hierdoor kwam ik wel dichterbij mezelf dan ooit te voren. Elke dag ben ik nog bezig te werken aan de persoon die ik wil worden in de toekomst, die vrouw die ik wil zijn en de moeder die ik ooit hoop te worden.

Soms heb ik nog dagen dat ik even niet weet wat ik met mijzelf aanmoet, maar op andere momenten heb ik opeens zo een drive en positieve vibe en precies zo is het leven ook, het is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar het is jouw leven en je probeert er het mooiste en beste van te maken. Iets wat mij vooral is bijgebleven van wat ik afgelopen jaar heb geleerd is van mezelf te leren houden, ik heb nog een lange weg te gaan, maar ben zeker goed op weg. Van jezelf houden is de mindset die je nodig hebt om succesvol te worden, als je van jezelf houdt zoals jij bent, dan is alles mogelijk. Jij bent diegene die het waard moet zijn om voor te vechten, jij bent diegene die op nummer 1 staat (I know met kinderen is dat anders, maar voor nu ben ik nummer 1). Als ik kijk naar een paar jaar terug hoe ik toen in het leven stond en dacht dat ik alles had en het rare was dat ik ook oprecht gelukkig was, misschien omdat ik niet anders wist. Zolang ik mij kan herinneren heb ik mij altijd laten leiden, ik heb geleefd op de automatische piloot en wegen bewandeld zonder zelf stil te staan of dat dat MIJN eigen keuze was. Toentertijd woonde ik in een studentenflat, ging uit, had super veel vrienden die ik wekelijks zag, was vrijgezel en genoot van het leven. Nu woon ik samen, zit meer thuis dan uit en zijn mijn vrienden op een hand te tellen, maar toch ben ik nu gelukkiger dan ik ooit ben geweest en dat allemaal omdat ik zelf kan kiezen hoe ik mijn leven wil indelen, wie er deel uitmaakt van mijn leven, waar ik werk, wie mijn vrienden zijn, maar ook of ik überhaupt wil studeren. Ik ben gelukkig zo hoe mijn leven nu is, omdat ik hard werk aan mijn toekomstige ik en ik weet als ik door ga zoals ik nu bezig ben dat ik er wel ga komen.

Niet iedereen snapt mijn keuzes, maar dat maakt helemaal niet uit, als ik het zelf maar snap. Het is mijn leven en mijn keuzes, ben immers al bijna 29 en weet hoe ik mijn toekomst voor mij zie. Ik heb geleerd van mijzelf te houden zoals ik nu ben, hierdoor vind ik mezelf waard om voor te vechten, want dat is immers het allerbelangrijkste jezelf. Hou genoeg van jezelf om jezelf de wereld aan je voeten te gunnen, dat is de mindset die je nodig hebt, op die manier komt iedereen er wel, vroeg of laat, dat maakt niet uit ieder doet het op zijn manier. Leer te houden van je imperfecties, want dat is wie jij bent en ook jij mag er zijn. Veel mensen zullen er misschien niet voor uitkomen, maar iedereen is wel (eens) onzeker over iets wat die heeft, of nou uiterlijk of innerlijk is. Verberg die onzekerheid niet, want het is geen zwakte, nee het is juist een kracht. Bepaalde delen van jezelf haten kost weinig moeite, maar houden van jezelf ondanks je imperfecties en je onzekerheid te durven tonen, dat vergt enorm veel kracht. Een kracht die iedereen in zich heeft, je moet hem alleen nog ontdekken. Als ik het kan, dan weet ik zeker dat jij het ook kan!

Durf jij je onzekerheden te delen?

Een gedachte over “Hou van je eigen imperfecties

  1. Komt wel goed met jou, ik heb altijd tegen je gezegd, als de tijd rijp is komt het vanzelf wel en tot die tijd…..hoe meer kilo’s hoe meer om van te houden. Heel veel succes met je strijd tegen de kilo’s,……liefs Oma

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s